Kütüphane: Vanilin

Vanilin

Vanilin (vanillin), vanilyaya kokusunu veren maddedir. Dünyada en çok kullanılan aroma molekülü sayılır [1]. Vanilya orkidesinin (Vanilla planifolia) kürlenmiş meyvesinde bulunur. Ama dünyada tüketilen vanilinin yüzde 1'inden azı vanilyadan karşılanabilir. Vanilin 150 yıldır kimyasal sentezle de üretilir ve bugün tüketimin yüzde 80'inden fazlası sentetiktir [2]. Vanilin meşe fıçıda olgunlaşan içkide de kendiliğinden oluşur. Kavrulmuş meşenin lignini (odunu sertleştiren ağ yapılı madde) ısı ve alkolle parçalanınca vanilin açığa çıkar [3]. Viskinin ve fıçı şarabının "vanilyalı" notası bundandır [4], [5]. Gıda üreticisi vanilini tat için, içki üreticisi fıçı karakteri için, parfüm üreticisi koku bileşeni olarak alır [6].

Vanilin nerede oluşur, ne kadar var?

Vanilinin üç kaynağı vardır: vanilya meyvesi, ısı görmüş odun ve sanayi.

Vanilya. Yeşil vanilya meyvesinde vanilin serbest değildir, şekere bağlı hâlde (glukovanilin) durur. Kürleme (meyvenin haftalarca ısıtılıp terletildiği geleneksel işlem) sırasında bağ çözülür ve vanilin serbest kalır. Meksika'da 90 günlük geleneksel kürlemeyi izleyen bir çalışma glukovanilinin büyük kısmının ilk aşamalarda çözüldüğünü bildirir [7]. Yedi ülkeden 30 kürlenmiş vanilya örneğini karşılaştıran bir çalışma V. planifolia'da kuru maddenin 1,7 ile 3,6 %'si, Tahiti vanilyasında (V. tahitensis) 1,0 ile 2,0 %'si kadar vanilin ölçmüştür. Tahiti vanilyasında anisil bileşikler (anason benzeri kokulu maddeler) daha fazladır [8]. Tür ve köken oranı değiştirir.

Meşe. Odunda vanilin hazır beklemez. Ligninin ısıyla ve alkolle parçalanmasından doğar [3]. Fıçı yapımında tahta önce açık havada kurutulur, sonra ateşte kavrulur. Altı ormandan 133 meşeyi izleyen bir çalışmada doğal kurutma uçucu bileşenleri hemen hiç değiştirmemiş, orta kavurma vanilini, öjenolü (karanfil kokulu madde) ve meşe laktonunu (meşeye özgü kokulu madde) belirgin biçimde artırmıştır. Tür farkı (saplı meşe ile sapsız meşe) her aşamada anlamlı kalmış, orman farkı kalmamıştır. Aynı türde ağaçtan ağaca değişkenlik yüksektir [9]. Kavurma derecesi de standart değildir. Fıçı atölyelerinde yapılan bir çalışma "orta kavurma"nın tekdüze çıkmadığını, hafif, orta-artı ve yüksek kavurmanın daha düzenli olduğunu bildirir [10]. Meşe dışındaki odunlarda (kestane, akasya, kiraz) da kavurmayla vanilin ve siringaldehit (vanilinin yakın akrabası) açığa çıkar [11]. Meşe laktonu ise incelenen ağaç türleri içinde yalnız meşede bulunmuştur [12].

Sanayi. Vanilin yılda 10.000 tonun üzerinde üretilir, büyük kısmı kimyasal sentezle (2001 tahmini) [6]. Ligninin oksitlenmesiyle vanilin üretmek de sanayi ölçeğinde çalışan bir yoldur [13]. Ferulik asit (tarım atıklarında bol bulunan bir bitki asidi), öjenol ya da glukozdan mikroorganizmayla üretilen vanilin de vardır [1], [2]. Buna "biyovanilin" denir [14].

Kısacası "vanilin" yazan iki ürün aynı kaynaktan gelmez. Kaynak, molekülün yanında ne geldiğini ve fiyatı belirler: doğal vanilya aroması sentetik vanilinden çok daha pahalıdır [15]. Molekül her kaynakta aynıdır. Kaynağın hangisi olduğu ancak analizle anlaşılır (bkz. "Analiz raporu nasıl okunur?").

Vanilin, siringaldehit, vanilik asit: fark ne?

MolekülCASFormülMolar kütle (g/mol)XLogPPubChem
Vanilin121-33-5C₈H₈O₃152,21,21183
Siringaldehit134-96-3C₉H₁₀O₄182,20,08655
Koniferaldehit458-36-6C₁₀H₁₀O₃178,21,55280536
Sinapaldehit4206-58-0C₁₁H₁₂O₄208,21,45280802
5-Hidroksimetilfurfural (HMF)67-47-0C₆H₆O₃126,1−0,6237332
Vanilik asit121-34-6C₈H₈O₄168,21,48468
Meşe laktonu (viski laktonu)39212-23-2C₉H₁₆O₂156,22,562900
Etil vanilin121-32-4C₉H₁₀O₃166,21,68467

Değerler PubChem'den alınmıştır. XLogP maddenin yağa mı suya mı yakın olduğunu gösterir. Değer büyüdükçe yağı sever. Vanilin ortadadır, ne tam yağ ne tam su. HMF suya yakındır, meşe laktonu yağa.

Dört aldehit. Vanilin ile siringaldehit bir çift, koniferaldehit ile sinapaldehit öteki çifttir. Dördü de ligninin parçalanma ürünüdür ve kavrulmuş meşeden içkiye birlikte geçer [3], [16]. Kavurma sıcaklığı yükseldikçe ilk çiftin miktarı artar [17]. Yakılmış (charred) fıçıda 3 yıl olgunlaşan viski damıtığı da yakılmamış fıçıdakinden siringaldehit, koniferaldehit, sinapaldehit ve vanilik asit miktarında ayrılmıştır [18]. Aldehit satırları bu yüzden odunun ısı geçmişine ipucu verir.

HMF şekerin ısı izidir. HMF (şekerin ısıyla bozunma ürünü) ve furfural, odunun şeker ve selüloz kısmının kavrulmasıyla oluşur. Lignin ürünü değildir [12]. Kavurma furan aldehitlerini çok artırır [19]. Fıçı tahtasının kavrulan yüzünde HMF, furfural, vanilin ve siringaldehit birlikte bulunur. Miktar kavurmada ulaşılan sıcaklığa ve tahtanın oksijen geçirgenliğine bağlıdır [20].

Vanilik asit iki yoldan gelir. Isıtılan vanilin havadaki oksijenle vanilik aside döner [21]. Odun ürününde vanilik asit ayrıca doğrudan lignin parçalanmasından gelir [3]. Saf vanilinde ya da vanilya ekstraktında yüksek vanilik asit payı ısı ve oksitlenme izidir. Meşe ürününde tek başına bunu göstermez.

Meşe laktonu meşenin imzasıdır. İncelenen sekiz ağaç türü içinde yalnız meşede bulunmuştur [12]. Amerikan beyaz meşesinde Avrupa meşesinden çok daha fazladır. Avrupa'nın saplı meşesi ise laktonca fakir, tanence (odundan geçen buruk tatlı madde) zengindir [22]. Kavurmanın laktona etkisi türe göre değişir [19].

Etil vanilin doğal değildir. Vanilinin sentetik akrabasıdır, kendi başına kullanılan bir aroma maddesidir ve vanilyada bulunmaz. Vanilya ürününde ölçülmesi dışarıdan katkıyı gösterir (bkz. "Analiz raporu nasıl okunur?").

Koku. Odunun kendi kokusunda ve Bourbon viskisinde vanilin en etkili koku maddeleri arasındadır [23], [4]. Fıçı şarabında vanilin ve meşe laktonunun rolü belirleyici, furfuralin rolü ihmal edilebilir bulunmuştur [5]. Vanilin suda az, etanolde iyi çözünür (bkz. "Formülde nasıl davranır?").

Ne için kullanılıyor?

Gıda: aroma. Vanilya ekstraktı, kürlenmiş çubuğun etanol-su karışımıyla çekilmesidir. 24 ticari vanilya ürününü analiz eden bir çalışma vanilini 0,4 ile 8,6 mg/mL arasında, ortalama 3,7 mg/mL ölçmüştür. Ürünlerin bir kısmında etil vanilin de bulunmuştur, 0,3 ile 2,3 mg/mL [24]. 66 ticari kakao tozunun 11 %'inde etikette yazmayan vanilin ya da etil vanilin bulunmuştur, vanilin 5,6 ile 90,8 mg/100 g. Tadım paneli vanilinli tozların aromasını daha yuvarlak bulmuştur [25].

İçki: fıçı karakteri. Vanilin fıçıdan içkiye geçen maddelerin başında gelir [4], [5]. 64 fıçı şarabını izleyen bir çalışmada beyaz şarap maya tortusu üstünde beklerken vanilin, model şarabın (şarabı taklit eden alkol-su çözeltisi) üçte biri kadar kalmıştır. Kırmızı şarapta 93 hafta sonra vanilin model şaraptakinin yarısından azdı ve şişede 2 yılda daha da azaldı [26]. Merlot şarabını yedi tür meşe parçasıyla 12 ay bekleten bir çalışmada baharat ve vanilya notaları öjenol ve vanilinle ilişkili çıkmıştır. Tatlılık laktonlarla, acılık ve burukluk furan aldehitleri ve guaiakolle (dumanlı kokulu madde) gitmiştir [27]. Viskide yakılmış Amerikan meşesi fıçıda 3 yıl olgunlaşan damıtık, yakılmamış fıçıdakine göre tadım panelinin olgun içki sözcüklerinde anlamlı ölçüde yüksek puan almıştır [18]. Fıçı yeniden kullanıldıkça verimi düşer [3].

İçki: fıçı yerine parça ve ekstrakt. Fıçının yerine talaş ve çubuk kullanılır. Brendide ilk yılda çelik tankta meşe ya da kestane çubuğu ve tableti, fıçıya göre daha yüksek vanilin ve siringaldehit vermiştir [28]. Şarap sirkesinde 2 % kavrulmuş meşe talaşıyla 15 günlük yaşlandırma, 180 günlük fıçı yaşlandırmasına göre vanilini 20 kat artırmıştır [29]. Kırmızı şarapta talaş ya da çubuk ile mikro-oksijenleme (fıçının oksijen geçirgenliğini taklit eden az miktarda hava verme) 6 aylık yeni fıçı yaşlandırmasını duyusal olarak taklit edebilmiştir [30]. Parça boyu, meşe türünden daha belirleyici çıkmıştır [31]. Meşe talaşından etanol-su ile çekilen sıvı odun aromaları (ekstrakt) da üretilir. Bir çalışma bunların bileşimini asma çubuğu ekstraktlarıyla karşılaştırmış, fenoller ve furan türevlerini öne çıkarmıştır [32].

Gıda: koruyucu. Üç bakteride durdurucu dozu ölçen bir çalışmada E. coli için yaklaşık 2,3 g/L, Listeria innocua için 5,3 g/L, Lactobacillus plantarum için 11,4 g/L vanilin gerekmiştir. Yazarlar etkiyi öldürücü değil durdurucu bulmuştur [33]. Üç gıda mayasında durdurucu doz 2,0 ile 3,2 g/L arasındaydı [34]. Taze kesilmiş mangoyu bozan küf, bakteri ve mayalar için 0,8 ile 2,0 g/L yetmiş, 12,2 g/L çözeltiye daldırılan dilimlerde 14 günlük saklamada bozulma gecikmiştir [35]. Bu dozlar gram/litre düzeyindedir. 24 ticari vanilya ekstraktında vanilinin kendisi ortalama 3,7 g/L'dir [24]. Ekstrakt gıdaya küçük oranda katıldığı için gıdadaki vanilin koruyucu dozun çok altında kalır.

Kozmetik. Vanilin parfüm ve kozmetik sanayisinde koku maddesi olarak kullanılır [6], [15]. Kozmetik bileşen adı (INCI) Vanillin'dir.

Vanilya mı, meşe mi, saf vanilin mi: hangi biçim?

Vanilin altı biçimde satılır. Üçünde saf moleküldür, üçünde başka maddelerle gelir.

BiçimNasıl elde edilirVanilinYanında ne gelir
Kürlenmiş vanilya çubuğumeyvenin kürlenmesi, glukovanilin çözülürkuru maddede 1,0 ile 3,6 % [8]anisil bileşikler, yağ asitleri, onlarca başka koku bileşeni [7], [8]
Vanilya ekstraktıçubuğun etanol-su ile çekilmesi0,4 ile 8,6 mg/mL [24]çubuğun öteki bileşenleri, etanol
Kavrulmuş meşe odunu: fıçı, talaş, çubuk, ekstraktligninin ısıyla parçalanması, alkolle çekmeodunun kavurmasına, türüne ve ağaca göre değişir [9], oran sertifikadanöteki üç lignin aldehiti, furan aldehitleri, öjenol, guaiakol, meşe laktonu, tanenler [16], [19]
Biyovanilinferulik asit, öjenol ya da glukozdan mikroorganizmaylasaf molekül [1]yok
Lignin vaniliniligninin oksitlenmesisaf molekül [13]yok
Sentetik vanilinpetrol kökenli hammaddeden kimyasal sentezsaf molekül [36]yok

Saf vanilin varken neden vanilya ya da meşe? Saf vanilin yalnız vanilin verir. Üç şeyi veremez. Birincisi etiket: sentetik vanilin "doğal" yazılamaz. Fermantasyonla üretilen vanilin bile ancak doğal öncüden geliyorsa Avrupa ve ABD mevzuatında "doğal" sayılır [2]. Doğal vanilya aromasının sentetik vanilinden kat kat pahalı olması bu etiketin piyasada karşılığı olduğunu gösterir [15]. İkincisi profil: vanilya onlarca koku bileşeniyle gelir [7], meşe ise fıçının bütün kimyasını taşır. Bourbon viskisinin en güçlü kokuları arasında vanilinle birlikte meşe laktonu ve öjenol vardır [4]. Fıçı şarabında lakton ve vanilin birlikte belirleyicidir [5]. Merlot'ta tatlılık laktonla, baharat öjenolle, acılık ve burukluk furan aldehitleri ve guaiakolle gelmiştir. Vanilin bunların yalnız birini verir [27]. Üçüncüsü izlenebilirlik: damıtık içkide dışarıdan katılan sentetik vanilin izotop analiziyle meşeden gelen vanilinden ayrılır ve Avrupa mevzuatı bu katkıyı yasaklar [37]. Meşeden gelen vanilin aynı testte odun aralığında okunur. Karar bu üç maddeye göre verilir. "Doğal" etiketi, fıçı profili ya da içki mevzuatı devredeyse vanilya ya da meşe gerekir.

Seçim beş soruya bağlıdır.

  • Vanilin mi, vanilya mı, fıçı mı isteniyor? Saf vanilin yalnız vanilin verir. Vanilya ekstraktı onlarca koku bileşeniyle gelir [7]. Kavrulmuş meşe vanilinin yanında öteki aldehitleri, furan aldehitlerini ve laktonu taşır [16].
  • Ne kadar vanilin lazım? 1 L içkide 1 mg vanilin hedefleniyorsa kuru maddede 2 % vanilinli vanilya çubuğundan 50 mg, 3,7 mg/mL'lik ekstrakttan yaklaşık 0,3 mL, saf vanilinden 1 mg yeter [8], [24]. Üçü aynı vanilini verir. Fark yanında gelen koku ve hacimdir. Rakamlar örnektir.
  • Etikette ne yazacak? Kaynak, ürünün nasıl adlandırılacağını belirler ve bu mevzuata bağlıdır. Fermantasyon yollarını derleyen bir çalışma, doğal öncüden mikroorganizmayla üretilen vanilinin Avrupa ve ABD mevzuatında "doğal" sayıldığını yazar [2].
  • Isı geçmişi ne? Meşe biçiminde kavurma derecesi ve tahtanın kaç kez kullanıldığı sorulur [10], [3].
  • Fiyat. Saf vanilinde kilogram fiyatı kıyaslanır. Vanilya ve meşe ürününde vanilin tek ölçüt değildir. Hangi bileşenlerin istendiği önce belirlenir, fiyat ona göre kıyaslanır.

Analiz raporu nasıl okunur?

Yöntem. Vanilin HPLC (sıvı kromatografisi, karışımı bileşenlerine ayırıp her birini sayar) ile ölçülür [38]. Meşe ürünlerinde uçucu bileşenlerin tamamı GC-MS (uçucu maddeleri ayırıp her birini tanıyan yöntem) ile birlikte sayılır [19]. Sertifikada yöntemin adı yazmalıdır.

Vanilin tek başına mı, toplam mı? Meşe ürününde sertifika vanilini tek başına ya da öteki aldehitlerle birlikte toplam olarak verebilir. Toplam veriliyorsa hangi bileşenlerin girdiği yazmalıdır. Vanilin toplamın yalnız bir kalemidir. Vanilya ürününde vanilinin yanında etil vanilin ve kumarin (vanilyada bulunmayan, taklitlerde görülen kokulu madde) satırı aranır. 24 ürünlük çalışma üçünü birlikte ölçmüştür [24].

Vanilik asit satırı. Saf vanilin ve vanilya ürününde ısı ve oksitlenme izidir [21]. Meşe ürününde lignin de vanilik asit verir [3].

Doğal mı, sentetik mi: izotop analizi. Doğal vanilya aroması sentetik vanilinden çok daha pahalıdır. Fiyat farkı taklit ve karıştırma vakalarını doğurmuş, 30 yılı aşkın süredir kaynak doğrulama yöntemleri geliştirilmektedir [15]. Molekül her kaynakta aynıdır, ama atomların ağırlık dağılımı (izotop oranı) kaynağa göre farklıdır. Karbon izotop oranı vanilyadan, bitkisel öncüden ve petrolden gelen vanilini ayırabilir [36]. Damıtık içkiler için geliştirilen bir yöntem 16 doğal vanilya, 1 lignin, 7 sentetik ve 17 meşe taneni örneğini karşılaştırmıştır. İçkilerdeki vanilin çoğunlukla tanen aralığındaydı, bir içkide sentetik vanilin çıktı. Çalışma, Avrupa mevzuatının damıtık içkiye dışarıdan vanilin katılmasını yasakladığını yazar ve yöntemi bunun denetimi için önerir [37]. 79 vanilya ekstraktında karbon ve hidrojen oranları birlikte vanilyayı öteki kaynaklardan ayırmıştır [39]. Ferulik asitten üretilen biyovanilinin ayrımı ek bir ölçüm ister [40].

Spesifikasyon ile sonuç ayrı şeylerdir. Spesifikasyon üreticinin sözüdür. Ölçülen değer o partinin sonucudur. Teknik veri formu (TDS) genel belgedir. Analiz sertifikası (CoA) partiye aittir.

Kaliteyi ne gösterir?

Aldehit profili. Vanilin, siringaldehit, koniferaldehit ve sinapaldehit ayrı ayrı yazılmış mı? Kavurma sıcaklığı miktarlarını değiştirir [17]. Tek bir toplam satırı bu bilgiyi gizler.

Furan aldehitleri. HMF ve furfural kavurmanın şeker tarafıdır [12]. Kavurmayla yükselir [19].

Meşe laktonu. Odunun meşe olduğunu gösterir [12]. Amerikan meşesinde yüksek, Avrupa meşesinde düşüktür [22].

Vanilik asit. Saf vanilin ve vanilya ürününde ısı ve oksitlenme izidir [21].

Etil vanilin. Vanilya ürününde ve kakaoda beyan edilmemiş katkının belirtecidir [24], [25].

Tahtanın geçmişi. Aromatik aldehitler her kullanımda tahtanın ilk 20 mm'sinden çekilir, tükenmiş fıçıda lakton kalmaz [3]. Erik damıtığında kullanılmış konyak fıçısından yapılan talaş en düşük odun fenolü ve lakton değerlerini vermiştir [16].

Çözücü kalıntısı. Kalıntı, ekstraksiyon çözücüsüne bağlıdır. Ekstrakt biçiminde hangi çözücünün kullanıldığı ve kalıntı sınırı sorulur.

Saf vanilinde saflık ve kaynak doğrulama (izotop raporu) sorulur.

Hammadde testleri. Odun kökenli üründe kavurmadan gelen PAH (benzo(a)piren dahil) ve ağır metal, vanilya kökenli üründe pestisit ve mikotoksin sonuçları da sorulur.

Formülde nasıl davranır?

Çözünürlük. Vanilin suda az çözünür. On çözücüyü karşılaştıran bir çalışmada en düşük çözünürlük suda ölçülmüş, etanol ve etil asetat sıralamada suyun çok önünde yer almıştır [41]. Etanol-su karışımlarında çözünürlük etanol payına göre değişir [42]. Sulu ürüne doğrudan karışmaz, alkol ya da taşıyıcı ister.

Isı ve hava. Isıtılan vanilin vanilik aside oksitlenir. Oksitlenen karışımın antioksidan ve mikrop durdurucu gücü artmıştır [21]. Isıl işlem gören üründe vanilin hedefi vanilik asitle birlikte düşünülür.

Maya. Gıda bozan üç maya, durdurucu dozun altındaki vanilini çoğunlukla vanilil alkole (vanilinin dönüşüm ürünü), az miktarda vanilik aside çevirmiştir. İki ürün de mayayı durdurmaz [34]. Maya tortusu üstünde bekleyen beyaz şarapta vanilin, model şarabın üçte biri kadardı [26]. Vanilin hedefi olan üründe meşenin ya da vanilinin ne zaman katılacağı buradan düşünülür.

Zaman. Model şarapta fıçıdan vanilin ilk 32 hafta yavaşlayarak, sonra sabit hızla birikmiştir [43]. Talaşla şarap 70 günde dengeye gelir, çubukla değişim sürer [31]. Talaş ve çubuk fıçının yavaş oksijen alışını vermez. Bir kırmızı şarap çalışmasında bunun yerini mikro-oksijenleme tutmuştur [30].

Koku etkileşimi. Çin pirinç şarabında vanilin, benzaldehit ve furfural aromanın algı eşiğini (kokunun fark edilmeye başlandığı en düşük miktar) düşürmüş, eşik altı miktarda bile tat sözcüklerinin yoğunluğunu değiştirmiştir [44]. Vanilinin dozu tek başına değil, formüldeki öteki aldehitlerle birlikte düşünülür.

Koruyucu etkinin tat sınırı. Mikrop durdurucu dozlar gram/litre düzeyindedir [33], [35]. Aroma amaçlı kullanımın çok üstündedir. Koruyucu amaçla kullanılacaksa ürünün tadı buna göre tasarlanır.

Güvenlik belgesi ve etiket. Ekstrakt ya da saf vanilinle çalışırken ürünün güvenlik bilgi formuna (SDS) uyulur. Etikette hangi adın ve "doğal" ibaresinin yazılıp yazılamayacağı ürün sınıfına ve mevzuata bağlıdır.

Kaynaklar

  1. Gallage N., Møller B. (2015). Vanillin–Bioconversion and Bioengineering of the Most Popular Plant Flavor and Its De Novo Biosynthesis in the Vanilla Orchid. Molecular Plant. https://doi.org/10.1016/j.molp.2014.11.008
  2. Schmid S., Berchtold B. et al. (2026). Sourcing Vanillin via Fermentative Biotechnology. Food Technology and Biotechnology. https://doi.org/10.17113/ftb.64.01.26.9445
  3. Conner J., Paterson A. et al. (1993). Changes in wood extractives from oak cask staves through maturation of scotch malt whisky. Journal of the Science of Food and Agriculture. https://doi.org/10.1002/jsfa.2740620210
  4. Poisson L., Schieberle P. (2008). Characterization of the Most Odor-Active Compounds in an American Bourbon Whisky by Application of the Aroma Extract Dilution Analysis. Journal of Agricultural and Food Chemistry. https://doi.org/10.1021/jf800382m
  5. Boidron J., Chatonnet P. et al. (1988). Influence du bois sur certaines substances odorantes des vins. OENO One. https://doi.org/10.20870/oeno-one.1988.22.4.1263
  6. Priefert H., Rabenhorst J. et al. (2001). Biotechnological production of vanillin. Applied Microbiology and Biotechnology. https://doi.org/10.1007/s002530100687
  7. Pérez Silva A., Gunata Z. et al. (2011). New insight on the genesis and fate of odor-active compounds in vanilla beans (Vanilla planifolia G. Jackson) during traditional curing. Food Research International. https://doi.org/10.1016/j.foodres.2011.06.048
  8. Brunschwig C., Collard F. et al. (2009). Evaluation of Chemical Variability of Cured Vanilla Beans ( Vanilla tahitensis and Vanilla planifolia ). Natural Product Communications. https://doi.org/10.1177/1934578x0900401016
  9. Doussot F., De Jéso B. et al. (2002). Extractives Content in Cooperage Oak Wood during Natural Seasoning and Toasting; Influence of Tree Species, Geographic Location, and Single-Tree Effects. Journal of Agricultural and Food Chemistry. https://doi.org/10.1021/jf020494e
  10. Chatonnet P. (1999). Discrimination and Control of Toasting Intensity and Quality of Oak Wood Barrels. American Journal of Enology and Viticulture. https://doi.org/10.5344/ajev.1999.50.4.479
  11. Cerezo A., Álvarez-Fernández M. et al. (2014). Phenolic Composition of Vinegars over an Accelerated Aging Process Using Different Wood Species (Acacia, Cherry, Chestnut, and Oak): Effect of Wood Toasting. Journal of Agricultural and Food Chemistry. https://doi.org/10.1021/jf500654d
  12. Fernández de Simón B., Esteruelas E. et al. (2009). Volatile Compounds in Acacia, Chestnut, Cherry, Ash, and Oak Woods, with a View to Their Use in Cooperage. Journal of Agricultural and Food Chemistry. https://doi.org/10.1021/jf803463h
  13. Fache M., Boutevin B. et al. (2016). Vanillin Production from Lignin and Its Use as a Renewable Chemical. ACS Sustainable Chemistry & Engineering. https://doi.org/10.1021/acssuschemeng.5b01344
  14. Zamzuri N., Abd-Aziz S. (2013). Biovanillin from agro wastes as an alternative food flavour. Journal of the Science of Food and Agriculture. https://doi.org/10.1002/jsfa.5962
  15. Greule M., Tumino L. et al. (2010). Improved rapid authentication of vanillin using δ13C and δ2H values. European Food Research and Technology. https://doi.org/10.1007/s00217-010-1346-z
  16. Balcerek M., Pielech-Przybylska K. et al. (2017). Changes in Chemical Composition of Plum Distillate during Maturation in the Presence of Oak Chips under Different Conditions. Food Technology and Biotechnology. https://doi.org/10.17113/ftb.55.03.17.5145
  17. Martinez R., De La Serrana H. et al. (1996). Influence of Wood Heat Treatment, Temperature and Maceration Time on Vanillin, Syringaldehyde, and Gallic Acid Contents in Oak Wood and Wine Spirit Mixtures. American Journal of Enology and Viticulture. https://doi.org/10.5344/ajev.1996.47.4.441
  18. CLYNE J., CONNER J. et al. (1993). The effect of cask charring on Scotch whisky maturation. International Journal of Food Science & Technology. https://doi.org/10.1111/j.1365-2621.1993.tb01252.x
  19. Cadahía E., Fernández de Simón B. et al. (2003). Volatile Compounds in Spanish, French, and American Oak Woods after Natural Seasoning and Toasting. Journal of Agricultural and Food Chemistry. https://doi.org/10.1021/jf0302456
  20. Sánchez-Gómez R., del Alamo-Sanza M. et al. (2020). Volatile composition of oak wood from different customised oxygenation wine barrels: Effect on red wine. Food Chemistry. https://doi.org/10.1016/j.foodchem.2020.127181
  21. Mourtzinos I., Konteles S. et al. (2009). Thermal oxidation of vanillin affects its antioxidant and antimicrobial properties. Food Chemistry. https://doi.org/10.1016/j.foodchem.2008.10.014
  22. Chatonnet P., Dubourdieu D. (1998). Comparative Study of the Characteristics of American White Oak (Quercus alba) and European Oak (Quercus petraea and Q. robur) for Production of Barrels Used in Barrel Aging of Wines. American Journal of Enology and Viticulture. https://doi.org/10.5344/ajev.1998.49.1.79
  23. Ghadiriasli R., Mahmoud M. et al. (2021). Chemo-sensory characterization of aroma active compounds of native oak wood in relation to their geographical origins. Food Research International. https://doi.org/10.1016/j.foodres.2021.110776
  24. de Jager L., Perfetti G. et al. (2007). Determination of coumarin, vanillin, and ethyl vanillin in vanilla extract products: liquid chromatography mass spectrometry method development and validation studies. Journal of Chromatography A. https://doi.org/10.1016/j.chroma.2007.01.039
  25. Pérez-Esteve É., Lerma-García M. et al. (2016). Control of undeclared flavoring of cocoa powders by the determination of vanillin and ethyl vanillin by HPLC. Food Control. https://doi.org/10.1016/j.foodcont.2016.02.048
  26. Spillman P., Pollnitz A. et al. (1997). Accumulation of Vanillin during Barrel-Aging of White, Red, and Model Wines. Journal of Agricultural and Food Chemistry. https://doi.org/10.1021/jf970034z
  27. Chira K., Teissedre P. (2013). Extraction of oak volatiles and ellagitannins compounds and sensory profile of wine aged with French winewoods subjected to different toasting methods: Behaviour during storage. Food Chemistry. https://doi.org/10.1016/j.foodchem.2013.02.049
  28. Canas S., Caldeira I. et al. (2013). Extraction/oxidation kinetics of low molecular weight compounds in wine brandy resulting from different ageing technologies. Food Chemistry. https://doi.org/10.1016/j.foodchem.2012.12.018
  29. Morales M., Benitez B. et al. (2004). Accelerated aging of wine vinegars with oak chips: evaluation of wood flavour compounds. Food Chemistry. https://doi.org/10.1016/j.foodchem.2004.04.004
  30. Oberholster A., Elmendorf B. et al. (2015). Barrel maturation, oak alternatives and micro-oxygenation: Influence on red wine aging and quality. Food Chemistry. https://doi.org/10.1016/j.foodchem.2014.10.043
  31. Fernández de Simón B., Cadahía E. et al. (2010). Volatile Composition of Toasted Oak Chips and Staves and of Red Wine Aged with Them. American Journal of Enology and Viticulture. https://doi.org/10.5344/ajev.2010.61.2.157
  32. Delgado de la Torre M., Priego-Capote F. et al. (2014). Comparative profiling analysis of woody flavouring from vine-shoots and oak chips. Journal of the Science of Food and Agriculture. https://doi.org/10.1002/jsfa.6279
  33. Fitzgerald D., Stratford M. et al. (2004). Mode of antimicrobial action of vanillin against Escherichia coli, Lactobacillus plantarum and Listeria innocua. Journal of Applied Microbiology. https://doi.org/10.1111/j.1365-2672.2004.02275.x
  34. Fitzgerald D. (2003). Analysis of the inhibition of food spoilage yeasts by vanillin. International Journal of Food Microbiology. https://doi.org/10.1016/s0168-1605(03)00059-x
  35. Ngarmsak M., Delaquis P. et al. (2006). Antimicrobial Activity of Vanillin against Spoilage Microorganisms in Stored Fresh-Cut Mangoes. Journal of Food Protection. https://doi.org/10.4315/0362-028x-69.7.1724
  36. Amr K., Rasheed D. et al. (2025). Production, extraction, and authentication of natural and non-natural vanillin. A comprehensive review and economic future biotechnology perspectives. Food Chemistry. https://doi.org/10.1016/j.foodchem.2024.142249
  37. van Leeuwen K., Prenzler P. et al. (2018). Differentiation of wood-derived vanillin from synthetic vanillin in distillates using gas chromatography/combustion/isotope ratio mass spectrometry for δ13C analysis. Rapid Communications in Mass Spectrometry. https://doi.org/10.1002/rcm.8031
  38. Waliszewski K., Pardio V. et al. (2007). A simple and rapid HPLC technique for vanillin determination in alcohol extract. Food Chemistry. https://doi.org/10.1016/j.foodchem.2006.03.004
  39. Hansen A., Fromberg A. et al. (2014). Authenticity and Traceability of Vanilla Flavors by Analysis of Stable Isotopes of Carbon and Hydrogen. Journal of Agricultural and Food Chemistry. https://doi.org/10.1021/jf503055k
  40. Bensaid F., Wietzerbin K. et al. (2002). Authentication of Natural Vanilla Flavorings: Isotopic Characterization Using Degradation of Vanillin into Guaiacol. Journal of Agricultural and Food Chemistry. https://doi.org/10.1021/jf020316l
  41. Shakeel F., Haq N. et al. (2015). Solubility and thermodynamic function of vanillin in ten different environmentally benign solvents. Food Chemistry. https://doi.org/10.1016/j.foodchem.2015.01.102
  42. Akay S., Kayan B. et al. (2021). Equilibrium solubility of vanillin in some (ethanol + water) mixtures: determination, correlation, thermodynamics and preferential solvation. Journal of Molecular Liquids. https://doi.org/10.1016/j.molliq.2021.117529
  43. SPILLMAN P., ILAND P. et al. (1998). Accumulation of volatile oak compounds in a model wine stored in American and Limousin oak barrels. Australian Journal of Grape and Wine Research. https://doi.org/10.1111/j.1755-0238.1998.tb00136.x
  44. Yu H., Xie T. et al. (2020). Aroma perceptual interactions of benzaldehyde, furfural, and vanillin and their effects on the descriptor intensities of Huangjiu. Food Research International. https://doi.org/10.1016/j.foodres.2019.108808